Wat is een ‘principe beslissing’ ?
Vooreerst bekijken we wat verstaan moet worden onder ’principiële beslissing’.
In de Handleiding ‘Mediprima’ dat voor de OCMW’s bestemd is, stelt de POD MI :
"Een principiële beslissing is een beslissing van het OCMW waarbij deze zijn bevoegdheid erkent en te kennen geeft dat de betrokkene behoeftig is. Het betreft dus een beslissing genomen (door de Raad of via delegatie) na het voeren van een sociaal onderzoek. Een principiële beslissing bevat evenwel geen enkele dekking. Wanneer er specifieke medische hulp wordt vastgelegd en een betalingsverbintenis wordt afgeleverd, dan spreekt men van een waarborg voor de tenlasteneming."
Er zijn dus twee beslissingen nodig om een recht op medische zorgen te krijgen.
- Eerst de ‘principe beslissing’ waaruit blijkt dat het OCMW bevoegd is en dat de persoon behoeftig is ;
- Nadien een ‘beslissing tot waarborg voor de tenlastenemming’ d.w.z. het engagement om effectief tussen te komen voor de medische zorgen.
Deze twee beslissingen kunnen een duurtijd hebben van maximaal een jaar. De duurtijd van de beslissing tot ‘waarborg voor de tenlasteneming’ mag de duurtijd van de ‘principiële beslissing’ niet overschrijden.
Waarvoor dient een ’principe beslissing’ ? ?
Enkel de ‘principe beslissing’ is niet genoeg om toegang te hebben tot zorg. We kunnen de ‘principe beslissing’ zonder de beslissing ‘waarborg voor de tenlasteneming’ beschouwen als ‘een lege beslissing’.
In zijn rapport vermeldt het Rekenhof een feit dat vragen doet rijzen.
« In 2022 waren de medische kaarten in Mediprima in 16 % van de gevallen ‘principiële beslissingen’, omdat het om positieve beslissingen gaat waarin geen sprake was van toegang tot verzorging. »
Anders gezegd, een deel van de beslissingen die geregistreerd werden in Mediprima leiden in de praktijk niet tot effectieve zorg.
Het Rekenhof wilde de bestaansreden weten van de principiële beslissing en bevroeg verschillende OCMW’s en de POD MI hierover :
« Volgens de auditinterviews kan een principiële beslissing bedoeld zijn om een beslissing te nemen binnen de maand na de aanvraag om de wettelijke termijn na te leven (…) of om terugbetaald te worden door de POD MI in het geval dat het OCMW ermee akkoord gaat de zorg te dekken (…), maar zonder het OCMW ertoe te verbinden kosten ten laste te nemen als het sociaal onderzoek niet is afgerond. »
Het OCMW zou dus een ‘principe beslissing’ nemen om om de termijn van 60 dagen na te leven waaraan de OCMW’s ten aanzien van de POD MI gebonden zijn om zo de mogelijkheid te behouden om een terugbetaling van de POD MI te bekomen wanneer het sociaal onderzoek nog niet is afgerond.
Deze praktijk roept vragen op
Deze reden, de administratieve regeling tussen twee instanties (OCMW en POD MI) lijkt juridisch gezien problematisch. Want door een principebeslissing te nemen, erkent het OCMW een recht op medische hulp maar zonder het nemen van een beslissing tot waarborg, verhindert het tegelijkertijd de toegang tot dat recht.
Volgens het Rekenhof : « Die principiële beslissingen stroken niet met de wet aangezien er in de praktijk geen beslissing is. »
Bovendien verklaart het argument van de administratieve regeling omdat het sociaal onderzoek niet afgerond werd, niet alles want er werd geconstateerd dat 50% van de 4.592 betrokkenen die een ‘principe beslissing’ (medische kaart zonder waarborg voor de tenlasteneming) hadden, al een medische kaart met ‘waarborg voor de tenlasteming’ in het zelfde jaar kregen waaruit blijkt dat er al een sociaal onderzoek afgerond werd.
Het Rekenhof formuleert deze vaststelling als volgt : « De begunstigden worden dus benadeeld, want de toegang tot verzorging wordt hen zonder reden ontzegd. »
Medimmigrant stelt vast dat het gebruik van deze ‘principe beslissingen’ de procedure voor toegang tot zorg bemoeilijkt, zowel voor de personen als voor de zorgverstrekkers. De beslissingen die in Mediprima zijn vastgelegd, zouden een afspiegeling moeten zijn van de beslissingen die door de OCMW’s worden genomen.
Omwille van meer transparantie en efficiëntie, sluiten we ons aan bij de 7e aanbeveling van het Rekenhof namelijk :
In de registratiesystemen de mogelijkheid schrappen om een principiële beslissing aan te maken, d.w.z. een positieve beslissing die niet voorziet in toegang tot verzorging.
> Analyse van Medimmigrant van november 2025 over de duurtijd van de medische hulp.
> Analyse van Medimmigrant van maart 2026 over de beperking van de zorgverstrekker.
> Download hier het Rapport van het Rekenhof "Dringende medische hulp voor mensen zonder wettig verblijf : Kosten en doeltreffendheid van het federale beleid".
